Welcome to Submission

سوره : ۲۸ تاريخ (القصص)

به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين

۱ _ ط. س. م. *

۲ _ اين (حروف) اثبات اين کتاب عميق را تشکيل مى دهند.

۳ _ در اينجا ما قسمتى از تاريخچه موسى و فرعون را به حقيقت بر تو مى خوانيم، براى منفعت مردمى که ايمان دارند.

۴ _ فرعون در زمين ستمکار شد و عليه عده اى از مردم تبعيض قائل شد. گروهى از آنها را که ضعيف بودند زجر مى داد، پسرانشان را مى کشت، در حاليکه دخترانشان را زنده مى گذاشت. او واقعا ً گناهکار بود.

۵ _ ما مى خواستيم به کسانى که در زمين مورد ستم قرار گرفته بودند پاداش دهيم و آنها را به رهبرى برسانيم و وارث قرار دهيم.

۶ _ و آنها را در زمين مستقر سازيم و به فرعون، هامان و سپاهيانشان طعم بلايى را که بر ديگران وارد آوردند، بچشانيم.

۷ _ ما به مادر موسى وحى کرديم: "به او شير بده و هر گاه جان او را در خطر ديدى، بدون ترس يا اندوهى او را به رودخانه بيانداز. ما او را به تو باز خواهيم گرداند و او را يکى از رسولان قرار خواهيم داد."

۸ _ خانواده فرعون او را گرفتند، تا فقط او را به رهبرى مخالفان در آوريم و مايه اندوه آنها قرار دهيم. اين بخاطر آن است که فرعون، هامان و سپاهيانشان ستمکار بودند.

۹ _ زن فرعون گفت، "اين مى تواند مايه شادى من و تو باشد. او را نکش، زيرا ممکن است او براى ما مفيد باشد، يا شايد او را به عنوان پسرمان به فرزندى قبول کنيم. "آنها حتى فکرش را هم نمى کردند.

۱۰ _ فکر مادر موسى داشت چنان مضطرب مى شد که نزديک بود هويت او را فاش کند. اما ما به او قوت قلب داديم، تا او را مومن کنيم.

۱۱ _ او به خواهر او گفت، "رد پاى او را دنبال کن. "او از دور مراقب او بود، بطورى که آنها نفهميدند.

۱۲ _ ما او را از پذيرفتن شير هر دايه اى منع کرديم. سپس (خواهر او) گفت، "من مى توانم خانواده اى را به شما نشان دهم که مى توانند او را براى شما بزرگ کنند و از او بخوبى مراقبت نمايند.

۱۳ _ بدين ترتيب، ما او را به مادرش باز گردانديم، تا او را خوشحال کنيم، نگرانى هايشان را بر طرف سازيم و تا بگذاريم او بداند که وعده خدا حقيقت است. اگر چه، اکثر آنها نمى دانند.

۱۴ _ هنگامى که او به بلوغ فکرى رسيد و نيرومند شد، ما به او حکمت و علم عطا کرديم. ما اينچنين به پرهيزکاران پاداش مى دهيم.

۱۵ _ روزى غير منتظره وارد شهر شد، بدون اينکه مردم او را بشناسند. دو مرد را در حال دعوا ديد؛ يکى از مردم خودش(عبرى) بود و ديگرى از دشمنانش (مصرى) بود. کسى که از مردم خودش بود عليه دشمنش از او کمک خواست. موسى مشتى به او زد و او را کشت. او گفت، "اين کار شيطان است؛ او يک دشمن واقعى است و گمراه کننده اى آشکار."

۱۶ _ او گفت، "اى پروردگار من، من به نفس خود ستم کرده ام. خواهش مى کنم من را ببخش، "و او وى را بخشيد. اوست عفو کننده، مهربان ترين.

۱۷ _ او گفت، "اى پروردگار من، در عوض نعمت هايى که به من عطا کردى ، من هرگز پشتيبان گناهکاران نخواهم بود."

۱۸ _ صبح، او در شهر بود، ترسان و مراقب. شخصى که روز قبل از او تقاضاى کمک کرده بود، دوباره از او کمک خواست. موسى به او گفت، "تو واقعا ً مايه دردسرى."

۱۹ _ قبل از اينکه او بخواهد با دشمن مشترکشان برخورد کند، او گفت،؛ اى موسى، آيا مى خواهى من را بکشى، همانند مردى که ديروز کشتي ظاهرا ً، تو مى خواهى در زمين ستمگرى کنى؛ تو نمى خواهى پرهيزکار باشى."

۲۰ _ مردى از قسمت ديگر شهر دوان دوان آمد، مى گفت، "اى موسى، مردم دارند نقشه مى کشند تا تو را بکشند. بهتر است فوراَ بروى. من به تو نصيحت خوبى مى کنم."

۲۱ _ او از شهر گريخت، ترسان و مراقب. او گفت، "اى پروردگار من، من را از دست مردم ستمکار نجات بده."

۲۲ _ او در راه سفر به مدين، گفت، "باشد که پروردگارم من را به راه راست هدايت نمايد."

۲۳ _ هنگامى که به آب مدين رسيد، عده زيادى از مردم را در حال آب کشيدن يافت، و متوجه شد که دو زن درگوشه اى منتظر هستند. او گفت، "شما چه چيزى لازم داريد "آنها گفتند، "ما نمى توانيم آب بکشيم، تا اينکه جمعيت متفرق شوند و پدر ما مردى سالخورده است."

۲۴ _ او براى آنها آب کشيد، سپس در زير سايه اى رفت، مى گفت، "اى پروردگار من، هر رزقى که براى من بفرستى، به آن شديدا ً احتياج دارم."

۲۵ _ مدتى نگذشت که يکى از آن دو زن، با کمرويى نزديک او آمد و گفت، "پدرم از تو دعوت مى کند تا مزد آبى را که براى ما کشيدى به تو بپردازد." هنگامى که او را ملاقات کرد و داستان خود را برايش تعريف کرد، او گفت، "ترسى نداشته باش، تو از دست مردم ستمکار نجات پيدا کرده اى."

۲۶ _ يکى از آن دو زن گفت، "اى پدر من، او را استخدام کن. او بهترين کسى است که استخدام کنى، زيرا او قوى و درستکار است."

۲۷ _ او گفت، "من مى خواهم به تو پيشنهاد کنم تا با يکى از دو دخترانم ازدواج کنى، در عوض آن براى من بمدت هشت حج کار کن؛ اگر آن را به ده برسانى، به ميل تو خواهد بود. من نمى خواهم در اين مورد به تو سخت بگيرم. تو من را به خواست خدا پرهيزگار خواهى يافت."

۲۸ _ او گفت، "اين توافقى است بين من و تو. هر کدام از اين دو مدت را به پايان برسانم، بر خلاف ميل تو نخواهد بود. خدا بر آنچه ما گفتيم وکيل است."

۲۹ _ هنگامى که وظيفه خود را به انجام رسانده بود، با خانواده اش (بطرف مصر) مسافرت کرد. او در دامنه کوه سينا آتشى ديد. او به خانواده اش گفت، "همين جا بمانيد. من آتشى ديده ام. شايد بتوانم براى شما خبرى بياورم، يا پاره اى از آتش که شما را گرم کند."

۳۰ _ هنگامى که به آن رسيد، از کناره سمت راست وادى، در آن مکان مبارک که بوته شعله ور قرار داشت، ندا داده شد: "اى موسى، اين من هستم. خدا؛ پروردگار جهان."

۳۱ _ چوب دستى خود را بيانداز. "هنگامى که آن را مانند ديوى در حرکت ديد، برگشت و فرار کرد. "اى موسى، برگرد؛ نترس. تو کاملا ً در امان هستى.

۳۲ _ "دستت را در جيب خود بگذار؛ سفيد و بدون لکه بيرون خواهد آمد. آرام بگير و ترس خود را فرو نشان. اين ها دو مدرکى است از جانب پروردگار تو، تا به فرعون و درباريانش نشان داده شود؛ آنها مردمى گناهکار بوده اند."

۳۳ _ او گفت، "پروردگار من، من يکى از آنها را کشتم و مى ترسم مبادا آنها من را بکشند.

۳۴ _ "ضمنا ً، برادرم هارون بيش از من فصاحت بيان دارد. او را بعنوان کمک با من بفرست تا من را تصديق و تقويت کند. من مى ترسم که مباد آنها من را باور نکنند."

۳۵ _ او گفت، "ما تو را توسط برادرت تقويت خواهيم کرد و به هر دوى شما اختيارات آشکارى خواهيم داد. بنابراين، آنها قادر نخواهند بود که به هيچ يک از شما آسيب برسانند. با معجزات ما، شما دو نفر، همراه با کسانى که از شما پيروى مى کنند، پيروز خواهيد شد."

۳۶ _ هنگامى که موسى با مدرک هاى واضح و شگرف ما نزد آنها رفت، گفتند، "اين شعبده اى است ساختگى. ما هرگز از اجداد پيشين خود اينها را نشنيده ايم."

۳۷ _ موسى گفت، "پروردگار من بهتر مى داند که چه کسى هدايت را از جانب او آورد و چه کسانى نهايتا ً پيروز خواهند شد. مطمئنا ً، ستمکاران هرگز موفق نمى شوند."

۳۸ _ فرعون گفت، "شما، اى بزرگان دربار، من جز خودم خدايى براى شما نمى شناسم. بنابراين، اى هامان، خشت ها را در آتش بپز تا برجى بنا کنى، تا شايد نگاهى به خداى موسى بياندازم. من مطمئن هستم که او دروغگو است."

۳۹ _ اينچنين، بدون هيچ حقى او و سپاهيانش به تکبر در روى زمين ادامه دادند و فکر کردند نزد ما باز گردانده نخواهند شد.

۴۰ _ در نتيجه، ما او و سپاهيانش را به دريا انداختيم، تا آنها را مجازات کنيم. بنگر عاقبت کار ستمکاران را.

۴۱ _ ما آنها را امام هايى قرار داديم که مردم خود را به دوزخ راهنمايى کردند. علاوه بر اين، آنها در روز رستاخيز هيچ کمکى نخواهند داشت.

۴۲ _ آنها در اين دنيا به محکوميت دچار شدند و در روز رستاخيز از منفور شدگان خواهند بود.

۴۳ _ ما به موسى کتاب آسمانى داديم_ پس از آنکه نسل هاى گذشته را نابود کرديم و پس از آنکه آنها را درس عبرتى قرار داديم_ تا براى مردم بصيرت و هدايت و رحمت فراهم کنيم، تا باشد که توجه کنند.

۴۴ _ تو در دامنه کوه غربى حضور نداشتى، هنگامى که آن دستور را به موسى صادر کرديم؛ تو شاهد نبودى.

۴۵ _ ولى ما نسل هاى بسيارى را قرار داديم و به مرور زمان، (منحرف شدند). و نه تو در ميان مردم مدين بودى، که آيات ما را برايشان بخوانى. اما ما رسولان را فرستاديم.

۴۶ _ و نه تو در دامنه کوه سينا بودى هنگامى که ما (موسى را) ندا داديم. اما اين رحمتى است از جانب پروردگار تو، (بر مردم،) تا مردمى را که قبل از تو هشدار دهنده اى دريافت نکردند هشدار دهى، باشد که توجه کنند.

۴۷ _ بنابراين، هنگامى که در نتيجه اعمال خودشان مصيبتى به آنها برسد، ديگر نمى توانند بگويند، "اى پروردگار ما، اگر رسولى براى ما فرستاده بودى، ما از آيات تو پيروى کرده بوديم و مؤمن مى شديم."

۴۸ _ اکنون که حقيقت ازجانب ما برايشان آمده است، گفتند، "اگر فقط آنچه به موسى داده شد به ما هم داده مى شد!" آيا آنها به آنچه در گذشته به موسى داده شد کافر نشدند آنها گفتند، "هر دو (کتاب آسمانى) کارهايى است شعبده بازى که از روى هم کپى شده اند." همچنين گفتند، "ما هر دوى آنها را باور نداريم."

۴۹ _ بگو، "پس کتابى آسمانى از جانب خدا با هدايتى بهتر از اين دو فراهم کنيد، تا من بتوانم از آن پيروى کنم، اگر راست مى گوييد."

۵۰ _ اگر آنها به تو جوابى ندادند، پس بدان که آنها فقط از عقايد خودشان پيروى مى کنند. چه کسى گمراه تر از کسانى است که از عقايد خودشان پيروى کنند بدون هيچ هدايتى از جانب خدا خدا چنين مردم پليدى را هدايت نمى کند.

۵۱ _ ما پيغام را به آنها تحويل داده ايم، شايد که توجه کنند.

۵۲ _ کسانى که ما آنها را با کتابهاى آسمانى قبلى مورد رحمت قرار داديم به اين ايمان خواهند آورد.

۵۳ _ هنگامى که براى آنها خوانده مى شود، خواهند گفت، "ما به آن ايمان داريم. اين حقيقت است از جانب پروردگار ما. حتى قبل از اينکه آن را بشنويم، ما از تسليم شدگان بوديم."

۵۴ _ ما پاداش آنها را دو برابر مى کنيم، زيرا آنها صبورانه استقامت کردند. آنها جواب کارهاى پليد را با کارهاى خوب مى دهند و از روزى هايى که به آنها داديم، انفاق مى کنند.

۵۵ _ وقتى با سخنان بيهوده مواجه مى شوند، به آن اعتناء نمى کنند و مى گويند، "ما مسئول اعمال خود هستيم و شما مسئول اعمال خود. صلح بر شما. ما نمى خواهيم مانند افراد نادانان رفتار کنيم."

۵۶ _ تو نمى توانى کسانى را که دوست دارى هدايت کنى. تنها خداست که بر طبق خواست خود و بر طبق علم خود کسانى که شايستکى هدايت را دارند، هدايت مى نمايد.

۵۷ _ آنها گفتند، "اگر از هدايت تو پيروى کنيم، مورد اذيت و آزار قرار خواهيم گرفت. "آيا ما براى آنها حرم مقدس قرار نداديم، که در آن انواع ميوه ها بعنوان روزى از جانب ما، عرضه مى شود حقيقتا ً که اکثر آنها نمى دانند.

۵۸ _ بسيارى از جامعه ها را بخاطر ناشکرى نسبت به زندگى شان نابود کرديم. در نتيجه، اين است خانه هايشان، که بعد از آنها، چيزى جز خرابه هاى غير مسکونى بر جا نمانده است، مگر تعداد کمى ما وارث بوديم.

۵۹ _ زيرا پروردگار تو هرگز هيچ جامعه اى را نابود نمى کند بدون اينکه رسولى در ميانشان بفرستد، تا آيات ما را برايشان بخواند. ما هرگز هيچ جامعه اى را نابود نمى کنيم، مگر اين که مردمش پليد باشند.

۶۰ _ هر چه به شما داده شده است فقط ماديات اين دنياست و متاعى بيهوده. آنچه نزد خداست بسيار بهتر است و جاودانه. آيا نمى فهميد

۶۱ _ آيا آن کسى که به او وعده داديم وعده خوبى که مطمئنا ً فرا خواهد رسيد، برابر است با کسى که براى او ماديات موقت اين زندگى را فراهم کنيم، سپس در روز رستاخيز براى ابد از سرنوشت بدى رنج ببرد

۶۲ _ آن روز خواهد آمد که او آنها را ندا ميدهد و مى گويد، کجا هستند آن معبودانى که در کنار من قرار داده بوديد"

۶۳ _ کسانى که با آن قضاوت محکوم شدند خواهند گفت، اى پروردگار ما، اين افراد هستند که ما گمراهشان کرديم؛ ما آنها را گمراه کرديم فقط بخاطر اينکه خودمان گمراه بوديم. ما اکنون خود را کاملا ً وقف تو مى کنيم. آنها در واقع ما را پرستش نمى کردند."

۶۴ _ گفته خواهد شد، "معبودان خود را بخوانيد (تا به شما کمک کنند). "آنها را صدا خواهند کرد، ولى آنها جوابى نخواهند داد. آنها از عذاب رنج خواهند برد و آرزو خواهند کرد که اى کاش هدايت شده بودند!

۶۵ _ در آن روز، او از همه سئوال خواهد کرد، "چگونه به رسولان پاسخ داديد"

۶۶ _ در آن روز، آنها بقدرى از حقايق حيرت زده خواهند شد، که قادر به سخن گفتن نخواهند بود.

۶۷ _ و اما کسانى که توبه مى کنند، ايمان مى آورند و زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش مى گيرند، سرانجام با برندگان خواهند بود.

۶۸ _ پروردگار تو يکتايى است که هر چه بخواهد مى آفريند و انتخاب مى کند؛ هيچ کس ديگرى انتخاب نمى کند. تجليل خدا را، بلند مرتبه ترين. او بسيار برتر از آن است که بر شرکايى نياز داشته باشد.

۶۹ _ پروردگار تو به افکار درونى که در سنيه هايشان پنهان است آگاه است، همچنين به آنچه که آشکار مى کنند.

۷۰ _ او خداى يکتاست؛ خداى ديگرى در کنار او نيست. تمام ستايش ها در اين زندگى اول و در آخرت متعلق به اوست. تمام قضاوت ها از آن اوست و شما به سوى او بازگردانده خواهيد شد.

۷۱ _ بگو، "چه مى کرديد اگر خدا شب را تا روز رستاخيز ابدى مى کرد کدام غذا، غير از خدا، مى تواند براى شما روشنايى فراهم کند آيا نمى شنويد"

۷۲ _ بگو، "چه مى کرديد اگر خدا روز را تا روز رستاخيز ابدى مى کرد کدام خدا، غير از خدا، مى تواند شبى را براى استراحت شما فراهم کند آيا نمى بينيد"

۷۳ _ اين از رحمت اوست که شب و روز را براى شما آفريد تا (در طى شب) استراحت کنيد، و سپس (در طى روز) به دنبال روزى هاى او باشيد، تا باشد که سپاسگزار باشيد.

۷۴ _ آن روز خواهد آمد که او از آنها سئوال کند، "کجا هستند معبودانى که از خود ساخته بوديد تا همرديف من قرار داديد "

۷۵ _ ما از هر جامعه اى شاهدى انتخاب خواهيم کرد، سپس گوئيم، "مدرک خود را ارائه دهيد. "سپس آنها متوجه خواهند شد که تمام حقيقت متعلق به خداست، در حاليکه معبودانى که از خود ساخته بودند، آنها را ترک خواهند کرد.

۷۶ _ قارون (کسى که از برده هاى کار مى کشيد) يکى از مردم موسى بود که به آنها خيانت و ظلم کرد. ما به او مقدار زيادى گنج داديم که کليدهاى آن حتى براى قوى ترين افراد بسيار سنگين بود. مردمش به او گفتند، "آنقدر متکبر نباش خدا کسانى که متکبر هستند را دوست ندارد."

۷۷ _ "از روزى هايى که خدا به تو عطا کرده است براى بدست آوردن سراى آخرت استفاده کن، بدون اينکه سهم خود در اين دنيا فراموش کنى. انفاق کن، همانطورى که خدا نسبت به تو انفاق کرده است. در زمين به فساد ادامه نده. خدا افراد فاسد را دوست ندارد."

۷۸ _ او گفت، "من تمام اينها را بخاطر زرنگى خودم به دست آوردم. "آيا او درک نکرد که خدا قبل از او نسل هايى را که قوى تر از او بودند و تعدادشان هم بيشتر بود نابود کرده بود از ستمکاران (هلاک شده) درباره جرمشان سئوال نشد.

۷۹ _ روزى، او با زرق و برق بسيارى به ميان مردمش آمد. کسانى که زندگى اين دنيا را ترجيح مى دادند گفتند، "اه، ايکاش ما آنچه را که قارون بدست آورده است داشتيم. واقعا ً که او خيلى خوشبخت است."

۸۰ _ و اما کسانى که با علم مورد رحمت قرار گرفته بودند، گفتند، "واى بر شما، پاداش خدا براى کسانى که ايمان دارند و زندگى پرهيزگارانه اى را در پيش مى گيرند به مراتب بهتر است. "هيچ کس به اين مرحله نمى رسد. مگر کسى که صبر پيشه کند.

۸۱ _ سپس ما باعث شديم تا زمين او و قصرش را ببلعد. هيچ سپاهى نمى توانست در مقابل خدا به او کمک کند؛ سرنوشت او نبود که پيروز شود.

۸۲ _ کسانى که روز قبل به او حسرت مى بردند گفتند، "حالا مى فهميم که فقط خداست که به هر کدام از بندگانش که انتخاب کند روزى مى دهد، و يا از دادن آن خوددارى مى کند. اگر بخاطر موهبت خدا نسبت به ما نبود، او مى توانست باعث شود که زمين ما را هم ببلعد. حالا مى فهميم که کافران هرگز موفق نمى شوند."

۸۳ _ ما سراى آخرت را به کسانى اختصاص مى دهيم که در زمين بدنبال برترى و فساد نيستند. پيروزى نهايى متعلق به پرهيزگاران است.

۸۴ _ هر کس اعمال پرهيزگارانه انجام دهد، پاداش بسيار بهترى دريافت مى کند. و اما کسانى مرتکب گناه مى شوند، مجازات گناهانشان دقيقا ً به اندازه اعمالشان است.

۸۵ _ مطمئنا ً، آن يکتايى که قرآن را بر تو مقرر کرد، تو را به وعده گاه از قبل تعيين شده اى احضار خواهد کرد. بگو، "پروردگار من به کسانى که پيرو هدايت هستند و به کسانى که گمراه شده اند کاملا ً آگاه است.

۸۶ _ تو هرگز انتظار نداشتى که اين کتاب آسمانى سر راهت قرار بگيرد؛ اما اين رحمتى است از جانب پروردگار تو. بنابراين، از کافران طرفدارى نکن.

۸۷ _ و پس از اينکه آيات خدا بر تو آمده است، از آن منحرف نشو و ديگران را به سوى پروردگارت دعوت کن. و هرگز به دام شرک گرفتار نشو.

۸۸ _ هيچ خدايى را در کنار خدا پرستش نکن. جز او خدايى نيست. همه چيز از بين مى رود جز حضور او. کل فرمانروايى متعلق به اوست و شما به سوى او باز گردانده خواهيد شد.